วันอาทิตย์, กรกฎาคม 05, 2552

ที่เหลืออยู่สิ่งเดียว..

แรงบันดาลใจจาก Kuroshitsuji (Ciel)
เราฝากฝันเราไว้กับเจ้า
เจ้า..ย่อมเป็นผู้รู้ดีว่าชีวิตเรามิเหลือสิ่งใดอีกแล้ว
ทางที่เดินต่อไปนี้ เราฝันเพียงสิ่งเดียว
เป็นเพียงความหมายที่มีอยู่เพียงหนึ่งเดียว..


หลังดวงตานี้ เราเห็นแต่เพียงสีดำ
ความมืดไรที่สิ้นสุดยิ่งนัก
มองไปไม่เห็นแม้หนทาง
สิ่งที่กุมไว้ในมือนี้ มีเพียงความว่างเปล่า...

เรามิได้ทำเพื่อใคร เราทำเพื่อตัวเอง
เพื่อล้างคราบความเจ็บปวดหลังดวงตา
แม้จะต้องจมลงในความมืดอีกเท่าใด..
แปดเปื้อน และสูญเสียอีกเท่าใด
จุดมุ่งหมายมีเพียงหนึ่งเดียว และจะไปให้ถึงไม่ว่าใช้วิธีใด

เพราะเรา..

เขียนเพราะ Saber จาก Fate/Stay Night
เพราะเราใช่หรือไม่.. โลหิตจึ่งได้เจิ่งนองมากมาย...
เพราะเราใช่หรือไม่.. ผู้คนจึงต้องล้มตาย..
เสียงร่ำไห้ดังทั่วแผ่นดิน..

วันจันทร์, มิถุนายน 22, 2552

[กลอน] สวรรค์ดับ

สรวงสวรรค์ร่วงหล่นลงจากฟ้า
ตกลงมาแตกสลายมลายสิ้น
หมดเสียแล้วฝันแห่งทุกชีวิน
เหนือแผ่นดินจะไร้ฟ้าให้หวังรอ
มิต้องหวังดีเพื่อได้ไปสวรรค์
มิต้องหวังสุขนิรันดร์ที่เคยขอ

วันเสาร์, สิงหาคม 23, 2551

080822 Oh... my...

ตามใจไปสุดฟ้า..

แปลกดี.. เราเห็นเธอครั้งแรกจากวีดีโอในเน็ต รู้สึกถูกชะตายังไงก็ไม่รู้สิ แต่ใจ..เหมือนมีอะไรมาเรียกให้ไป.. ให้ข้ามฟ้าไป..ยังแดนที่เรารู้ว่าตนเองไปถึงได้นั้น..

แต่แปลก..มันช่างแปลกประหลาด.. ไม่รู้จักแต่เหมือนรู้จัก เฉยๆ..แต่เหมือนในความรู้สึกมีม่านหมอกเบาบางที่เราคล้ายจะไม่รู้จัก

แปลก... ไม่รู้สึกสุดเอื้อม เหนือจะเอื้อม ไกลเกินไขว่าคว้าบ้างหรือ? ไม่เลย.. ไม่เลย.. แม้ฟ้าขวาง แผ่นดินคั่น ภาษาแผกกัน และแตกต่างอีกมากมาย..

แปลกนะ.. ที่เรารู้สึกว่าตัวเองจะส่งอะไรไปถึงคนนั้นได้..